چند شعر از بهرام روحانی

کسی نگریست

و قسمت مست کشف

دامن ما را هم گرفت

دامن زندگی آن کارگر بیچاره را هم گرفت

که بارها

هر بار

از یاد تو و

آسمان‌خراش‌های شهر

می‌اُفتاد

(از کتاب پرواز بوفالوها، نشر تنفس، پاریس)

___________________________________

(از کتاب لُکنت هیولا، نشر ایجاز، تهران)

__________________________________

.

.

.

«…من به شدت می‌خواستم چیزی یا کسی یا ماهیتی در کار باشد تا بتوانم از او کمک بخواهم، اما در واقع دستی واقعی و قطعی برای بیرون کشیدن من از آن گودال وجود نداشت. خودم را مثل قطره‌ای می‌دیدم در دریای به ظاهر آرام هستی. این‌طور به نظرم می‌آمد که اگر مطابق افکارم در خصوص ماهیتِ دریا و قطره‌ها، اتفاقی که در من می‌افتد، مسیر جهان را تعیین می‌کند، پس انگار بخشی از جهان، در گودالِ خودش افتاده است.»

(برشی از کتاب ژنوم آدم نامرئی، نشر ایجاز، تهران)

________________________________________

.

.

.